قوانین عمومی برای شناورهای تفریحی بر روی آب

– محدودیت های سنی:
افراد کمتر از ۱۶ سال اجازه هدایت کردن جت اسکی را ندارند، مگر اینکه شرایط زیر را رعایت کنند:
– سن شخص از ۱۵-۱۲ سال باشد.
– یک ناظر ۱۸ سال به بالا در تمام مدت سوار جت اسکی باشد.ناظر باید گواهینامه هدایت جت اسکی را داشته باشد.
جوانان کوچکتر از ۱۲ سال اجازه هدایت جت اسکی را ندارند مگر اینکه توسط یک مربی تحت آموزش باشند.مربی باید بالای ۱۸ سال سن داشته باشد و گواهینامه هدایت جت اسکی را داشته باشد.
افراد بالای ۱۶ سال نیز باید گواهینامه را دریافت کرده باشند.گواهینامه هدایت جت اسکی،باید از انجمن جت اسکی و جت بٌت ایران گرفته شود.
۲- تجهیزات مورد نیاز:
سازمان بنادر و دریانوردی استانداردهای امکانات امنیتی مورد نیاز بر روی شناور ها را تعیین می کند.همچنین تجهیزات مورد استفاده بر روی شناور باید از طرف سازمان بنادر و دریانوردی تأیید شده باشد.
به طور عمومی تمام شناورها باید PFDهای(جلیقه های نجات و حلقه شناور) مورد تأیید سازمان بنادر و دریانوردی،علامت های اضطراری بصری،کپسول های آتش نشانی،علایم آوایی،سیستم تهویه هوا و چراغ های راهنمای مسیر را درون شناور همراه داشته باشند.
نصب بودن تجهیزات امنیتی بر روی شناور از طرف تولیدکننده،دلیل بر مجهز بودن شناور نیست.مالک شناور بایداز استاندارد بودن امکانات امنیتی شناور، بر اساس سایز و مسیری که شناور در آن مورد استفاده قرار می گیرد،اطمینان حاصل کند.
مقررات PFD:
– موارد الزامی استفاده از PFD:کودکانی که زیر ۱۰ سال سن دارند و روی شناوری با طول کمتر از ۵۵ متر سوار شده اند،باید PFDبه تن داشته باشند.PFDباید از نوع۲،۱ یا۳ بوده و مورد تأیید سازمان بنادر و دریانوردی ،آماده به کار و در شرایط خوب باشد.
– استانداردهای PFDبرای جت اسکی سوارها و اسکی سوارها:یک جت اسکی سوار باید قبل از استفاده از جت اسکی یک PFDنوع ۲،۱ یا۳ را به تن داشته باشد.اسکی سواری،موج سواری و استفاده از شناورهایی از این دست،بدون به تن کردن یک PFDنوع ۱،۲ یا۳(مورد تأیید دریابانی)یا نوع۵ (که برای این دسته از فعالیت ها طراحی شده) ممنوع می باشد.همچنین PFDمورد استفاده باید در شرایط  و سایز مناسب باشد. متصدیان قایق ها  به هیچ وجه نباید افرادی را که از این استانداردها پیروی نمی کنند،به دنبال قایق بکشند.

استانداردهای لنگر:
تمام شناورها باید یک لنگر به همراه نگهدارنده لنگر با تحمل وزن کافی و زنجیر با طول مناسب،به همراه داشته باشند.شناورهایی که از این قاعده مستثنی هستند عبارتند از:
– شناورهایی با طول کمتر از ۴۰ متر
– کانوها و کایاک ها
– قایق بادبانی با طول کمتر از ۶۴ متر
انتخاب لنگر مناسب بر اساس نوع و سایز شناور حائز اهمیت است.یک زنجیر با طول مناسب می تواند عمل لنگر انداختن را مطمئن تر کند.در هنگام لنگر اندازی،حداقل ۵ تا ۱۰ برابر عمق آب لنگر را به درون آب بفرستید.این کار به لنگر اجازه می دهد تا در حالت افقی در کف آب باقی بماند که تحمل لنگر برای نگه داشتن شناور را بیشتر می کند.به یاد داشته باشید که لنگر را از پهلوی شناور به درون آب بیندازید،نه از قسمت عقب.

۳-تجهیزات بهداشتی دریایی(MSD):
شناورهایی که از سرویس های بهداشتی بهره می برند،باید یک نوع MSDمناسب به همراه داشته باشند.شناورهایی با طول ۲۰۰ متر یا کمتر می توانند از یک MSDنوع ۲،۱ یا ۳ تأیید شده از طرف سازمان بنادر و دریانوردی استفاده کنند.شناورهایی با طول بیشتر از ۲۰۰ متر باید یک MSDنوع ۲ یا ۳ نصب شده روی شناور را به همراه داشته باشند.
شناورهایی که پسماند سرویس های بهداشتی آنها به درون آب ریخته می شود،مجاز به حرکت بر روی آب نیستند.برای حل این مشکل باید یک تانکر که پسماندها درون آن جمع می شود و خارج از آب تخلیه می شود،بر روی شناور نصب شده باشد.
۴-تجهیزات کاهنده آلودگی صدا:
برای کاهش دادن آلودگی صدا،شناورها باید به تجهیزات کاهنده صدا، نصب شده از طرف تولیدکننده، مجهز باشند.هیچ شناور موتوری نباید در سطوح زیر تولید صدا کند:
– ۹۰ دسیبل در هنگام  شروع به حرکت(سرعت پایین)
– ۷۵ دسیبل در حالتی که شناور بیش از ۶۰۰ متر از ساحل دور نشده باشد(بدون در نظر گرفتن سرعت)
هر گونه تغییری در سیستم کاهنده صدا به طریقی که استانداردها را فراهم نکند،غیر قانونی می باشد و از تردد شناور جلوگیری می شود.
۵- تصادفات:
اگر شناوری تصادف کرده باشد،متصدی شناور باید کارهای ضروری جهت ایجاد امنیت برای شناور مقابل و مسافرانش(تا زمانی که برای شناور و مسافران خودش خطری نداشته باشد)انجام دهد.همچنین متصدی شناور باید مشخصات خود و شناورش را به افراد مجروح و صاحبان شناورهای صدمه دیده،بدهد.در صورتی که فردی در صحنه تصادف به مصدومان کمک کند یا خیر،مسئول جراحات و صدمات بوجود آمده در تصادف نمی باشد،مگر اینکه مرتکب اشتباهی خودسرانه یا غفلت آمیز بشود.
۶- محدودیت های سرعت:
هر شناوری بایدبا سرعت مطمئنه حرکت کند تا بتواند در مواقع نیاز برای جلوگیری از برخورد یا توقف کردن در مسافت مناسب،عکس العمل مؤثر و مناسبی را اعمال کند.فاکتورهای زیر در تعیین سرعت مطمئنه مؤثر می باشند:
– دید خوب
– حجم ترافیک
– توانایی مانور دادن شامل توقف در حداقل فاصله و چرخیدن در شرایط عادی
– وجود نور کافی پیش زمینه در شب
– وجود خطرهای احتمالی
– مواردی که در رادار مشاهده می شود.
عبور و مرور در مناطقی که مخصوص شنا کردن است ممنوع است.تجاوز از سرعت مجاز غیر قانونی می باشد.همچنین حرکت کردن با سرعتی که دنباله ی آبی به طول بیش از ۹۰۰ متر ایجاد کند،غیر قانونی می باشد.
۷- بستن شناور:
بستن شناور به فانوس های دریایی،چراغ ها،نشانه های روی آب و یا هر شیء هدایت کننده مسیر دیگری که روی آب است،ممنوع می باشد(به جز آنهایی که مخصوص بستن شناور است).همچنین حرکت دادن،برداشتن،صدمه زدن یا از بین بردن هدایت کننده های مسیر غیر قانونی می باشد.
۸- هدایت بی دقت و بی ملاحظه شناور:
هدایت کردن هر نوع شناوری در شرایط زیر غیر قانونی می باشد:
– بی پروا و بی دقت
– بدون پیش بینی خطرهای احتمالی
– نادیده گرفتن حقوق یا امنیت دیگر شناورها و شناگرها
– حرکت کردن با سرعتی که شناگرها و شناورهای دیگر را به خطر بیندازد.
هدایت کردن یا اجازه استفاده کردن از شناور در شرایط نا امن غیر قانونی می باشد.شرایط نا امن عبارتند از:
– بلند شدن شناور به هنگام عبور کردن از دنباله آبی شناور دیگری که در فاصله ۳۰۰ متری یا هر فاصله نا امن دیگری قرار دارد.
– با سرعت نزدیک شدن به یک شناور دیگر به شکلی که هر کدام از شناورها برای جلوگیری از برخورد مجبور به تغییر مسیر شوند.
– حرکت کردن با فاصله کمتر از ۶۰۰ متر از یک اسکی سوار.
– مانور دادن در ترافیک های انبوه(به منظور سریع تر رسیدن به مقصد)
تمام شناورها باید به طور قابل قبول و با دقت هدایت شوند.در شرایط نا امن،ممکن است مأموران امنیتی برای جلوگیری از بوجود آمدن خطر احتمالی برای سرنشین ها،متصدی شناور را مجبور به تغییر مسیر کند، که می تواند شامل برگرداندن شناور به ساحل تا زمان برطرف شدن مشکل باشد.اگر متصدی شناور از انجام این کار سر باز بزند،تخطی از قانون به حساب می آید.
شرایط زیر می تواند باعث بوجود آمدن خطر احتمالی برای سرنشین ها بشود:
– تعداد ناکافی PFD
– تعداد ناکافی کپسول های آتش نشانی
– اضافه بار یا ارتفاع کم شناور بر اساس شرایط آب راه
– چراغ های هدایت کننده مسیر که اشتباه نمایش داده شده اند.
– نشت سوخت از موتور یا سیستم سوخت رسانی
– سیستم تهویه نا مناسب

۹- محدودیت های شناور در حال حرکت:
هیچ کدام از سرنشین های شناور در حال حرکت اجازه نشستن،ایستادن یا راه رفتن در محدوده ای که برای این کار طراحی نشده است، را ندارند،به استثناء شرایط اضطراری برای جلوگیری از خطر یا مسیریابی بهتر.هیچ کس نباید اجازه تخطی از این قانون را به سرنشین های شناور بدهد.
۱۰- ایجاد مزاحمت:
موارد زیر غیر قانونی می باشند:
– لنگر انداختن در قسمت رفت و آمد یک رودخانه،کانال، یا دیگر آب راه ها که باعث ایجاد مزاحمت و جلوگیری از حرکت شناورهای دیگر می شود.
– اشغال کردن بارانداز،اسکله، یا هر امکان دسترسی دیگر برای قایق ها
– اشغال کردن آب راه به طریقی که باعث ایجاد خطر برای دیگر شناورها شود.
– هدایت کردن شناور به طریقی که جریان ترافیک را مختل کند.
۱۱- محافظت از محیط زیست:
با رعایت نکات، زیر می توان آب راه ها را برای آینده حفظ کرد:
– در آب های کم عمق،برای جلوگیری از به هم زدن رسوبات،آهسته حرکت کنید.این کار می تواند از ایجاد اختلال در چرخه اکوسیستم نیز جلوگیری کند.
– مراقب دنباله آبی خود باشید.دنباله آبی شناورها می تواند مرز ساحل و آب را دچار فرسایش کند.همچنین می تواند باعث ایجاد گل و لای شود که از بین بردن آن فرایندی پر هزینه می باشد.
– زباله های خود را جمع آوری کرده و در ساحل آنها را به طور صحیح دفع کنید.
– درون شناور، از ابزاری که با محیط زیست سازگار هستند،استفاده کنید که می تواند شامل مایع های پاک کننده ی غیر فسفاتی،صابون های بیولوژیکی،پاک کننده های غیر اسیدی و … باشد.
– موادی که ترکیبات شیمیایی خطرناکی دارند را به طور صحیح دفع کنید.
– نفت باقی مانده بر کف شناور را پاک کنید.
– در زمستان از ضد یخ استفاده کنید.
– مخزن سوخت را تا لب پر نکنید.این کار احتمال ریختن سوخت را کاهش داده و فضای کافی برای انبساط را به مخزن می دهد.از پاک شدن تمام سوخت های ریخته شده مطمئن شوید.
– از تفرجگاه هایی که به محیط زیست اهمیت می دهند استفاده کنید.آنها می توانند امکانات لازم را برای شما فراهم کنند.

بهترین زمان مصرف ویتامین C

زمان مصرف قرص مولتی

چرا مصرف ویتامین ها اهمیت دارد؟ و چه ساعتی مناسب ترین زمان برای مصرف و جذب ویتامین ها است؟ این سوالاتی هستند که خیلی ها به دنبال جواب آن هستند. شما حتی اگر از یک برنامه غذایی مناسب برخوردار باشید در حد درصد کمی هم که باشد لازم است نیازهای تغذیه ای بدن از طرق مصرف مولتی ویتامین ها برطرف شود. اگر هم ورزشکار هستید و یا رژیم دارید مصرف مولتی ویتامین ها ضرورت بیشتری پیدا می کند.

متخصصان تغذیه به این مواد، ریز مغذی می‌گویند که کمبود آن ها در بدن باعث بروز بیماری می‌شود. پروفسور کراس استاد تغذیه دانشگاه کلمبیا معتقد است که اگر افراد رژیم غذایی سالم و مناسب داشته باشند، دریافت این ریز‌مغذی‌ها بسیار راحت است. متأسفانه اغلب مردم این‌کار را نمی‌کنند و با مصرف تنها یک تا دو واحد میوه و سبزیجات مقدار کافی از ریز‌مغذی‌ها را دریافت نمی‌کنند. این در حالی است که برای دریافت ویتامین‌ها و املاح مورد نیاز بدن، باید حداقل ۵ واحد در روز میوه و سبزی مصرف شود. شاید به همین دلیل بعضی متخصصان برای مردم مولتی‌ ویتامین تجویز می‌کنند، چون اکثریت آن ها رژیم غذایی مناسبی ندارند.

چرا مصرف مولتی ویتامین ها مهم است؟

همانطور که بارها به این نکته اشاره کرده ایم، مولتی ویتامین ها هیچ وقت نمی توانند جایگزین مواد غذایی باشند، اما در شرایطی که رژیم و سبک غذایی شما نیاز بدن را تأمین نکند اینجاست که باید از مولتی ویتامین ها استفاده کنید.

مکمل‌ها تنها برنامه غذایی را از لحاظ دریافت ویتامین و املاح غنی‌تر می‌کنند.

مصرف مولتی ویتامین ها به عنوان مکمل در کنار مواد غذایی، نه تنها موجب تأمین نیازهای تغذیه‌ای تأمین نشده از غذاها می‌شود بلکه در بسیاری موارد موجب پیشگیری یا کاهش عوارض یک بیماری می‌شود. برای مثال مصرف فولیک اسید در کم خونی و یا قرص‌های کلسیم + ویتامین D در پیشگیری یا کاهش عوارض پوکی استخوان و حتی پیشگیری از سرطان!

بهترین زمان برای مصرف مولتی ویتامین ها

معمولا” برای خیلی ها پیش آمده که شنیده اند، صبح ها یا شب قبل از خواب بهترین زمان برای مصرف مولتی ویتامین ها است، یا شاید هم شنیده باشید که مصرف آن ها با غذا جذب بهتری دارد. به عنوان مثال خیلی ها خوردن کلسیم را در شب پیشنهاد می کنند زیرا کلسیم در شب مورد استفاده قرار می گیرد و همچنین به دلیل اینکه کلسیم می تواند زمانی که در رختخواب هستید به خوابیدن تان کمک کند. برای مثال خوردن یک لیوان شیر را قبل از خواب به خاطر بسپارید.

 

بیشتر پزشکان و متخصصان تغذیه معتقدند که خوردن ویتامین ها و املاح در زمان هایی می تواند جذب بیشتری داشته باشد یا برعکس همراه کردن آن ها با بعضی از خوراکی ها می تواند از اثربخشی آن ها بکاهد. در بین مکمل های خوراکی به زمان مناسب خوردن نمونه هایی از آن ها اشاره می کنیم، مثلا”  بسیاری خوردن کلسیم را در شب پیشنهاد می کنند به این دلیل که مصرف کلسیم در بدن بیشتر در شب صورت می گیرد و همچنین به دلیل این که کلسیم می تواند به خوابیدن کمک کند.

اما چرا برخی مصرف مولتی ویتامین ها را همراه با غذا پیشنهاد می کنند؟  ویتامین های محلول در چربی برای جذب به چربی نیاز دارند بنابراین آن ها باید همیشه با غذاهایی که چربی دارند مصرف شود. این ویتامین ها شامل ویتامین A، ویتامین D، ویتامین E، و ویتامین K  هستند.  در مورد مجموعه ای از ویتامین های گروه B مثل B 1 تا B 12 گفته می شود چون ما در حالت عادی این ویتامین ها را که از جمله ویتامین های محلول در آب هستند با غذا دریافت می کنیم پس بهتر است این ویتامین ها هم همزمان با خوردن غذا به خصوص میوه ها و سبزی ها مصرف شوند.

دقت کنید در صورتی که قرص آهن برای شما تجویز شده است از نوشیدن شیر و لبنیات و همچنین قرص کلسیم با آن خودداری کنید چون جذب آهن را کاهش می دهد.

ویتامین C هم از ویتامین های محلول در آب است اما تفاوت آن با دیگر ویتامین ها این است که فقط چند ساعت در خون می ماند و به سرعت از راه کلیه ها دفع می شود به همین علت برای کسب نتیجه بهتر، ویتامین C  بهتر است در هر سه وعده غذایی تقسیم و مصرف شود. خوشبختانه ویتامین C تنها ویتامینی است که خوردن میزان بیش از نیاز آن دفع می شود و عارضه ای ندارد. ویتامین های محرک مثل ویتامین C، نباید قبل از خواب مصرف شوند زیرا شخص را بیدار نگه می دارد. بعضی ها معتقدند که آب مرکبات و ویتامین C خواب را برهم می زند اما این مورد تأیید نشده است.

هنگام مصرف مولتی ویتامین به این نکته توجه کنید

فیبر(مانند پوست میوه و یا سبزیجات) در روده می تواند مانع جذب ویتامین ها شود، زیرا به عنوان یک پوشش برای روده عمل می کند، بنابراین بهتر است قبل از مصرف فیبر ویتامین استفاده نکنیم. اگر از فیبر خوراکی هم برای رفع یبوست یا کاهش وزن استفاده می کنید، بهترین زمان برای جذب آن صبح است و لازم است که قرص های مکمل ویتامینی و املاح همراه با آن میل نشوند چون فیبر مانع جذب ویتامین ها می شود. در واقع پودرهای حاوی فیبر به عنوان پوششی برای روده عمل می کنند، بنابراین بهتر است مصرف فیبر را به صبح ها موکول کنیم و ویتامین ها را با وعده دیگری از غذا میل کنیم. آهن نیز همراه با فیبر به خوبی جذب نمی شود.

قبل از خرید و مصرف مولتی ویتامین این موارد را به خاطر بسپارید

از ویتامین‌هایی استفاده کنید که برچسب شرکت‌های تولیدکننده مطمئن و معروف را دارند. به این ترتیب اطمینان خواهید داشت که محصول مربوطه، واقعا حاوی همان مواد و ترکیباتی است که روی برچسب آن چاپ شده است.  سن، جنسیت و شرایط جسمی خود را همواره در نظر بگیرید و مولتی ویتامینی را انتخاب کنید که فرمول آن مخصوص شرایط شما باشد. از مکمل‌هایی استفاده کنید که فاقد هر نوع ماده مضر مثل قند، نشاسته، گلوتن یا رنگ‌ها و طعم دهنده‌های مصنوعی باشند .

در پایان

با توجه به نیاز بدن مولتی ویتامین ها و همچنین نیاز مبرم آن در شرایط خاص مانند بیماری،گروهی از سالمندان، برخی از کودکان، مبتلایان به بیماری های مزمن و همچنین کسانی که تحت رژیم های غذایی قرار دارند و یا ورزشکار هستند یا مبتلا به بیماری های گوارشی هستند توصیه می شود. با این وصف از خوردن خودسرانه مولتی ویتامین ها خودداری کنید، زیرا پزشکان تأکید می کنند خوردن نابجا و بدون تجویز ویتامین ها فقط از این جنبه که بخواهیم سلامت بیشتری داشته باشیم صحیح نیست و چه بسا ممکن است متحمل عوارض تجمع آن ها در بدنمان هم بشویم.  قرص‌های مولتی‌ ویتامین هم به هر حال دارو هستند و عوارض خاص خودشان را دارند و به همین دلیل توجهات ویژه‌ای را می‌طلبند

حقوق ورزشی چیست؟

منظور ما از حقوق ورزشی مجموعه مقرراتی است که بر تمامی امور ورزش حاکم است اعم از ورزشکاران، مدیران فنی، تماشاگران، مدیریت های ستادی ورزش، پزشکان ورزشی، سازندگان لوازم ورزشی و فروشندگان لوازم ورزشی و بالاخره کارکنان سازمان‌های ورزشی. این یک تعریف کلی است یعنی مجموعه قواعد و قوانین حاکم بر کل ورزش ظاهراً مهم‌ترین بخش حقوق ورزش، قواعد و مقررات مرتبط با ورزشکاران و مسؤولیت های ناشی از حوادث ورزشی است؛به طور کلی در همه‌ی کشورهای دنیا ورزش از حمایت های عمومی خاصی برخوردار است،چون اهداف ورزش در واقع تربیت نسل، برومندی، توانمندی، نشاط، سلامتی و بالاخره آماده سازی مهم‌ترین رکن توسعه یعنی انسان است و نباید از جنبه‌های سیاسی و اقتصادی و اجتماعی آن به سادگی گذشت و به همین دلیل برای حمایت از این فعالیت و این نهاد، قوانین و امتیازات بسیار ویژه‌ای را در نظر گرفته‌اند.منتها شکل اعطای این امتیازات متفاوت است؛ گاهی به صورت قوانین صریح و گاهی به  ‌صورت ضمنی و گاهی هم در قالب رویه های قضایی عملیات ورزش از این امتیازات برخوردار می شود. ولی چون هدف ورزش به طور کلی در تمام دنیا همین مباحث است حکومت‌ها هزینه‌ی آن را پرداخت می کنند و حوادث ورزش را از شمول حوادثی که در کوچه و خیابان اتفاق می افتد کاملاً جدا می کنند؛ هر چند از لحاظ نتیجه یکی باشند. چون در اینجا اهداف دیگری مدّنظر است .

حقوق ایران چگونه به این بحث پرداخته است ؟

   در ایران،خوش‌بختانه از سال ۵۲ به طور صریح در مورد صدمات ناشی از حوادث ورزشی قانون داریم و بعد از انقلاب هم همان ماده(۴۲)سابق،در قانون مجازات عمومی تأیید شد و فقط یک جمله ای به آن اضافه شد وآن این که«آن مقررات هم با موازین شرعی مغایرت نداشته باشد»بنابراین ما در حال حاضر،در مورد عملیات ورزشی و حوادث ناشی ازآن قانون خاص داریم که به موجب آن،این حوادث از امتیاز علل موجهه استفاده می‌کنند و مرتکب با رعایت شرایط مذکور در ماده قانونی هیچ گونه مسؤولیت اعم از کیفری و مدنی نخواهد داشت.آیا ورزشکاران در برابر تمام رخ‌دادهایی که درحین عملیات ورزشی صورت می‌گیرد؛ مثلاً فحاشی های نژادپرستانه که بعضاً برخی به خاطر هیجانات ناشی از عملیات ورزشی مرتکب آن می شوند نیز مصون هستند؟ توهین و فحاشی عملیات ورزشی محسوب نمی شود تا از امتیاز مصونیت برخوردار باشد. تازه خود آن عملیات ورزشی که در هر ورزش مشخص است،در صورتی در شمول علل موجهه قرار می‌گیرد که دو شرط داشته باشد. یکی این که آن عملیات ورزشی در چارچوب مقررات خاص آن ورزش انجام گیرد؛ بنابراین اگر ورزشکاری در جریان عملیات ورزشی مرتکب خطا بشود و خطای او منتهی به قتل، ضرب و جرح شود، او مجرم است و مجازات می شوداما بارعایت مقررات هر حادثه ای اتفاق بیفتد، جرم نیست. یعنی در واقع ورزش مجوز انتقام‌جویی و خشونت نیست؛بلکه وسیله سلامتی، برومندی و نشاط است.

حالا اگر مخالف مقررات‌ ورزشی ولی در حین عملیات ‌ورزشی صدمه‌ای به‌یک ورزشکار ‌وارد شود، وضعیت به چه منوال است؟

فرض کنید در کشتی بعضی از فنون ممنوع اعلام شده است؛ اگر کشتی گیر مثلاً فن کلاته را اعمال بکند و منتهی به نقص عضو و مرگ بشود،جرم محسوب شده و مجری فن مجازات می شود و یا در همین فوتبال اگرضربه ایستگاهی که باید با اجازه داور زده شود، بازیکن قبل از سوت ضربه بزند و به حریف اصابت کند، خطا است و نتایج مجرمانه‌اش هم گریبان‌گیر خاطی خواهد شد.

 آیا هیجانات و عصبانیت های ناشی از عملیات ورزشی که در حین مسابقات ایجاد می شود، دلیل موجهی برای مصونیت از مسؤولیت نیست؟

عصبانیت عملیات ورزشی نیست، بله؛ورزشکار در جریان عملیات ورزشی ممکن است عصبی شود. اگر دچار هیجان شد و عمل خطا کرد،خطا است و باید مجازات شود. مثل این است که کسی به دیگری فحاشی کند، او عصبانی شود و فحاش را بکشد که باید او را قصاص کرد. ممکن است هیجانات موجب تخفیف مجازات بشود ولی هیجان مجوز ارتکاب جرم نیست.

مسئولیت مدیران ورزشی چگونه است ؟

مدیران دو گروه هستند. یک عده مدیران فنی مثل مربیان، سرمربیان، و معلمین ورزش که این‌ها نظارت مستقیم بر فعالیت های ورزشکار دارند. این افراد بر حسب شرایط ذهنی، جسمی و مهارت‌های ورزشکار و نوع ورزش، وظایف خاصی دارند و به طور کلی موظفند قبل از شروع ورزش از سلامتی کامل ورزشکار اطلاع حاصل کنند و تناسب بین میزان فعالیت و توانایی ورزشکار را تنظیم کنند. ملزم هستند در فعالیت ورزشی حضور مستمر داشته باشند. موظفند علاوه بر حضور مستمر، مراقبت کافی کرده، از خطرات جلوگیری نمایند. موظفند کمک های اولیه را بدانند و به هنگام ضرورت آن‌ها را اعمال کنند. در واقع مربی ورزش مسؤول حفاظت از تمامیت جسمانی، روانی و حیثیتی ورزشکار است. مثلاً فرض کنید اگر داور ببیند بازیکنی فن خطا اعمال می کند و از اعلام خطا خودداری بکند و فن اجرا شود، هم ورزشکار و هم داور هر دو ضامند؛یا اگر ناجی غریق محلش را ترک کند و بـرود و در غیابش کسی در استخر خفه شود، این‌ها ضامن‌اند. یعنی حضور، مراقبت، توجه به توانایی‌ها، بررسی شرایط جوی، همه‌ی این‌ها برای یک معلم ورزش ضروری است. اگر در هوای بسیار گرم بچه های مدرسه را مجبور به انجام فعالیت ورزشی کنند و دچار گرمازدگی شده و فوت کنند، معلم ضامن است. در بعضی از ورزش‌ ها که ما به آن‌ها ورزش های بسیار خطرناک می گوییم، مثل ژیمناستیک، مربی فقط باید یک ورزشکار را تحت مراقبت قرار دهد. حق ندارد که ده تا ورزشکار را هم زمان روی ده تا اسباب، مراقبت و کنترل کند. پس هر ورزش تابع شرایط و اوضاع و احوال مخصوص خودش است. مثلاً در مورد شنا، مساحت استخر، تعداد ورزشکار و تعداد ناجی غریق را آیین‌نامه مشخص کرده است. همچنین مربیان موظفند از وسایل ورزشی هم نظارت به عمل آورند؛ زیرا در مورد ایمنی وسایل ورزشی مسؤولیت دارند.در استخر باید در مواردی مثل آلوده نبودن و درجه حرارت آب و فضای اطراف استخر مراقبت شود که بررسی همه‌ی این‌ها به عهده‌ی سرناجی است.دسته دوم مدیران،آن‌هایی هستند که با ورزشکار مواجه نیستند، بلکه مدیریت سخت افزاری ورزش را بر عهده دارند، مثل مدیر ورزشگاه.او مربی نیست ولی ملزم است به ایمنی تمامی اماکن ورزشگاه و تجهیزات آن توجه کند. باید بر سقف ها، برق،آب و همه‌ی تجهیزات ورزشگاه نظارت کامل داشته باشد و فضای ورزشگاه را محیطی امن و سالم، برای فعالیت‌های ورزشی نگه دارد. مثلاً اگر می بیند که سقف ورزشگاه در حال ریزش است و تعمیر نکند و سقف سقوط کند، به علت خودداری از انجام وظیفه، ضامن است. تجهیزات را باید به طور مرتب بازدید کند و در رفع اشکال آن‌ها بکوشد. در خصوص تعداد تماشاگران با توجه بـه ظرفیت ورزشگاه نظارت داشته باشد.فضای ورزشگاه را از لحاظ اخلاقی برای کودکان سلامت نگه دارد.

موضوع دیگرتماشاگران هستند. مباحث حقوقی مرتبط با تماشاگران ورزش به چه ترتیب است؟

راجع به تماشاگران باید گفت که وقتی آن‌ها وارد ورزشگاه می شوند، به‌طور کلی حوادث طبیعی ناشی از روی‌داد ورزشی را می پذیرند. یعنی کسی که بلیط می خرد ودر قسمت تماشاگران می نشیند، پذیرفته است که ممکن است توپی سرگردان به او اصابت کند. اما با این حال مدیریت ورزشگاه در قبال آن‌ها مسؤول است یعنی باید جایگاه ها ایمن بـاشد. ما شاهدیم که در نقاط مختلف دنیا، گاهی جایگاه سقوط می کند و چند صد نفر کشته می شوند. در این‌جا مسؤول، مدیر ورزشگاه است که باید با بازدیدهای دوره ای از این حوادث، جلوگیری می کرده است. پس یکی وظایف حمایتی است که باید از تماشاگران در ورزشگاه به عمل بیاوریم. حوادث بیرون ورزشگاه به حقوق ورزش ارتباطی ندارد. مثلاً فرض کنید مشکلات ناشی از تردد اتومبیل ها و خساراتی که به وسایل نقلیه عمومی وارد می شود به جامعه‌ی ورزش و درنتیجه حقوق ورزش مربوط نیست. تماشاگران از وقتی که داخل ورزشگاه می شوند، موضوع حقوق ورزش واقع می‌شوند. به هنگام مسابقات بزرگ،حضور آمبولانس نه تنها برای ورزشکاران